![](/static/images/logo.png)
![](/static/images/insytucja_kultury_logo.jpg)
![](/static/images/banner_rewalowyzacja_filharmonii.jpg)
![KASA BILETOWA](/headers/KASA%2520BILETOWA.gif)
telefon:
506 625 430
czynna
7.01 – 10–14, 15–19, 8.01 - 11:30–15:30, 17–18, 9.01 - 9:30–13:30, 17–18
![REZERWACJA](/headers/%2520REZERWACJA%250D%250A.gif)
tel/fax:
od poniedziałku do piątku w godzinach 9 - 16, tel. 504 856 500, 12 619 87 22
e-mail:
ZAKOŃCZENIE SEZONU
![fot. Ivan Fodor](/files/objects/7388/13/_DSC5493.jpg)
powiększ
wykonawcy:
Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej
Charles Olivieri-Munroe – dyrygent
Szymon Zawadziński – sopran chłopięcy
Teresa Majka-Pacanek – chórmistrz
repertuar:
Johann Sebastian Bach – Toccata i fuga d-moll BWV 565 (arr. Leopold Stokowski)
– Chaconna z Partity d-moll na skrzypce solo
Igor Strawiński – Symfonia psalmów
Leonard Bernstein – Chichester Psalms *
* partie solowe: Bernarda Grembowiec (sopran), Joanna Święszek (alt),
Mateusz Prendota (tenor), Maciej Drużkowski (bas)
„Grajcie Bacha, zawsze Bacha” – te słowa Fryderyk Chopin powtarzał do swoich uczniów refrenicznie. Stały się one znakiem dla twórców kultury wysokiej: to przecież w muzyce Johanna Sebastiana Bacha wielu artystów upatruje niewyczerpanych źródeł inspiracji. Nie może zatem zabraknąć Bachowskich dzieł na zakończenie sezonu artystycznego w Filharmonii Krakowskiej. Jej patron – Karol Szymanowski – nie tylko wielbił Chopina, chcąc odczytać jego muzykę na nowo, ale także miłował właśnie Bacha, określając go jako jednego z przyjaciół swego dzieciństwa. A o żywotności dzieła Kantora z Lipska świadczy chociażby tytuł jednej z pięknych piosenek zmarłego w ubiegłym roku Zbigniewa Wodeckiego: „Zacznij od Bacha…”
W rodzinie kompozytorów, których muzyka zabrzmi w finale sezonu, pojawią się obok Bacha – muzyka, uczonego i mistrza kontrapunktu – Igor Strawiński (1882-1971) i Leonard Bernstein (1918-1990). Zapisani są w panteonie dwudziestowiecznych twórców, którzy zmienili smak publiczności. Strawiński – baletem Święto wiosny (1913), Bernstein – musicalem West Side Story (1957).
Symfonia psalmów Strawińskiego, rówieśnika Szymanowskiego, powstała w roku 1930 na uroczystość 50-lecia Bostońskiej Orkiestry Symfonicznej. Kompozytor wybrał fragmenty z trzech psalmów po łacinie i napisał poruszającą symfonię chóralną. Jej tematyka oscyluje wokół fundamentalnej triady wartości: wiary, nadziei i miłości. Interesujące, iż grupę smyczków w orkiestrze współtworzą tu tylko instrumenty niskie: wiolonczele i kontrabasy. Pod koniec życia, opowiadając się za kontynuacją tradycji, Strawiński stwierdził, że nadal myśli o muzyce według kategorii piękna.
Z psalmów rodziła się kultura amerykańska: pielgrzymi przywieźli do Nowego Świata English Psalmody. Bernstein – człowiek obdarzony wieloma talentami, wielbiciel Strawińskiego i Beatlesów – mawiał, że drzemie w nim i kompozytor, i dyrygent. Chichester Psalms skomponował w roku 1965 na zamówienie festiwalu organizowanego między innymi przez Katedrę w Chichester w Anglii, choć światowa premiera utworu odbyła się w Nowym Jorku. Mimo pasji symfonika, Bernstein skomponował muzykę o odcieniu liryczno-modlitewnym. Teksty w języku hebrajskim zaczerpnął z wybranych Psalmów Dawida, przykładowo – z setnego. Jego słowa składają się na jakże symboliczne przesłanie: „Służcie Panu z weselem… Albowiem dobry jest Pan. Łaskawość Jego trwa na wieki, a wierność Jego przez pokolenia”.
Małgorzata Janicka-Słysz
Charles OLIVIERI-MUNROE - począwszy od sezonu 2015/2016 Dyrektor Artystyczny i Główny Dyrygent Filharmonii Krakowskiej. Jednocześnie od 2011 roku piastuje stanowisko Pierwszego Dyrygenta Orkiestry Filharmonicznej Południowej Westfalii. Od 1997 roku Maestro jest także Dyrygentem Honorowym Orkiestry Filharmonii Północnoczeskiej w Teplicach, a od 2005 roku pozostaje dyrygentem gościnnym Orkiestry Festiwalu w Round Top (Teksas).
W poprzednich latach Charles Olivieri-Munroe pełnił funkcję Głównego Dyrygenta podczas Colorado Crested Butte Festival i Dyrektora Artystycznego niemieckiej Inter-Regionales Symfonie Orchester (2008), w latach 2001-2004 był Głównym Dyrygentem Słowackiej Radiowej Orkiestry Symfonicznej, a w okresie od 1993 do 1995 roku obejmował stanowisko asystenta dyrygenta Karlsbad Symphony Orchestra.
Maestro jest znany ze swojego talentu i charyzmy, międzynarodowa prasa docenia go za nowatorskie interpretacje słowiańskiego repertuaru i za wrażliwość na czystość brzmienia orkiestry. Dyrygent występował na pięciu kontynentach z najlepszymi światowymi zespołami, w tym z Izraelską Orkiestrą Filharmoniczną, Orkiestrą Filharmonii Czeskiej, Orkiestrą Symfoniczną Montrealu, Berlińską Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Filharmonii w Sankt Petersburgu, Duńską Radiową Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej w Warszawie, Królewską Orkiestrą w Brukseli, orkiestrami symfonicznymi w Budapeszcie, Toronto, Oregonie, Nowym Jorku, Sydney, Amsterdamie, Frankfurcie, Atenach, Istambule, Lizbonie, Tokio, Seulu i Santiago (Chile).
W 2001 roku dyrygent zadebiutował w operze, dyrygując Falstaffem Giuseppe Verdiego na scenie Opery Komicznej w Berlinie. Od tego czasu dyrygował Don Giovannim Wolfganga Amadeusza Mozarta w Mediolanie, Aidą Verdiego w Teatro Fenice w Wenecji na festiwalu Lago di Como, występował też w Praskiej Operze Narodowej i Praskiej Operze Państwowej. W 2010 roku objął kierownictwo muzyczne nad spektaklem Żywot rozpustnika Igora Strawińskiego, wystawianym przez Warszawską Operę Kameralną. W lutym 2014 roku poprowadził w Teatrze Antonina Dvořáka znakomicie przyjęte przez krytykę wykonanie Genowefy Roberta Schumanna.
Urodzony na Malcie, dorastał w Toronto, gdzie studiował fortepian u znakomitego pedagoga, Borisa Berlina, w Królewskim Konserwatorium Muzycznym i na Uniwersytecie w Toronto. Trzykrotnie został laureatem stypendium rządowego w Ontario, które pozwoliło mu wyjechać na studia dyrygenckie do Akademii Muzycznej im. L. Janáčka w Brnie, gdzie uczył się pod kierunkiem Otakara Trhlika. Pracował również pod okiem Jiri Belohlavka i odbył dwa kursy wakacyjne w L’Accademia Musicale Chigiana w Sienie, gdzie miał okazję współpracować z takimi profesorami jak Ilia Musin i Yuri Temirkanov. W 1997 roku Charles Olivieri-Munroe odebrał grant w wysokości 20 tysięcy dolarów od Rady Sztuki Kanady. Jego kariera dyrygencka została rozpoczęta przez pasmo zwycięstw w międzynarodowych konkursach, na czele z pierwszą nagrodą na Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym Praska Wiosna w 2000 roku, gdzie otrzymał także nagrodę wytwórni Supraphon Records, jak również nagrody Miasta Praga i Czeskiego Radia.
W 2013 roku dyrygent odebrał nagrodę Asian Pacific Brand Foundatuion, której laureatami byli przed nim m. in. Hillary Clinton, Nelson Mandela, Steve Jobs, Michael Schumacher i Mark Zuckerberg.
Charles Olivieri-Munroe nagrywa dla takich wytwórni jak SONY, RCA, Red Seal, NAXOS, SMS Classical i Naïve Records.
Wersja do druku
© Filharmonia Krakowska 2010