Polish
English
KALENDARZ
zwiń hide calendar
pokaż cały miesiąc
KASA BILETOWA

telefon:

+48 (12) 619 87 33
+48 (12) 619 87 21 wew. 33

czynna


wt. - pt. w godz. 10-14, 15-19

 REZERWACJA

tel/fax:

tel. +48 (12) 619 87 22

e-mail:

KALENDARIUM

MUSICA-ARS AMANDA

2018-01-26, Piątek
18:00

rodzaj abonamentu: Abonament A
miejsce: Sala Filharmonii

cena biletów:
30 zł
Zarezerwuj bilet
fot. K. Schubert
powiększ

wykonawcy:

Z TAJNIKÓW PARTYTURY - Suita
 

Orkiestra Filharmonii Krakowskiej
Wojciech Rodek – dyrygent
Mariko Kato – klawesyn


 



repertuar:

Ptaki – miniatury klawesynistów francuskich
/Bernardo Paquini, Jacques de Gallot, Jean-Philippe Rameau, Jacob van Eyck
Ottorino Respighi – Suita Ptaki
Dmitrij Szostakowicz – Suita jazzowa nr 2







 

Suita to gatunek muzyczny w dużej mierze związany z tańcem, szczególnie u swoich źródeł. W baroku nazwą tą określano cykle bądź zbiory tańców. Już wtedy, w XVII wieku wykształcił się pewien model suity, który rozprzestrzenił się na całą Europę. Jego podstawą były cztery tańce, występujące w pewnej ustalonej kolejności: allemande – courante – sarabande – gigue. Szybko model ten zyskał więc wiele odmian i mutacji – najczęściej na początku pojawiała się uwertura lub preludium, a na zakończenie kunsztowny finał. Dodawano też w środku inne tańce i wstawki nietaneczne, jak np. aria. Warto sobie uzmysłowić, że wiele utworów, których dziś słuchamy w formie koncertowej, w okresie baroku było prawdziwą muzyką taneczną, dostarczającą rozrywki dworskiej elicie XVII- i XVIII-wiecznej Europy.
Tak więc w swojej klasycznej formie suita jest właśnie cyklem utworów o charakterze tanecznym. Określenia tego używa się jednak także do nazywania utworów cyklicznych zaaranżowanym na potrzeby wykonania koncertowego, a będących zbiorem fragmentów większych całości, jak opera, balet czy muzyka teatralna, w dzisiejszych czasach również muzyka z filmu czy gry komputerowej. W epoce romantyzmu pojawiły się też samodzielne suity nie będące ani wyborem z większego dzieła ani zbiorem utworów tanecznych. Były to raczej cyklem tzw. utworów charakterystycznych, czyli mających pewne pozamuzyczne odniesienia i z reguły programowe tytuły, niejednokrotnie z pewnymi nawiązaniami do form tanecznych. Do takiego typu należą chociażby słynne Planety Holsta czy Suite bergamasque Debussy’ego z szalenie popularnym Światłem księżyca.
Utwory, które znalazły się w programie dzisiejszego koncertu są przykładem właśnie tego powstałego w XIX wieku typu suity, rozumianej jako dzieło koncertowe. Obydwa jednak wiążą się w jakiś sposób z tańcem. Niech nie zmylą nas ornitologiczne tytuły części suity Ptaki (1928) Respighiego – można w niej usłyszeć echa dawnych tańców (np. w Gołębicy menueta), a utwór doczekał się kilku wersji baletowych. W Suicie jazzowej (po 1937) Szostakowicza taneczne inspiracje w warstwie melodycznej i rytmicznej są bardziej wyraziste i potwierdzone tytułami poszczególnych części. Mimo tego utwór ten w założeniu nigdy nie był przeznaczony do tańca, a właśnie do słuchania.

Barbara Kalicińska

 



Wersja do druku
Tworzenie stron - Fabryka Stron Internetowych Sp. z o.o. CMS - FSite

© Filharmonia Krakowska 2010

Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika). Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki.Akceptuję