Polish
English
KALENDARZ
zwiń hide calendar
pokaż cały miesiąc
KASA BILETOWA

telefon:

+48 (12) 619 87 33
+48 (12) 619 87 21 wew. 33

czynna


wt. - pt. w godz. 10-14, 15-19

 REZERWACJA

tel/fax:

tel. +48 (12) 619 87 22

e-mail:

KALENDARIUM

KONCERT ORATORYJNY

2018-02-03, Sobota
18:00

miejsce: Sala Filharmonii

cena biletów:
50 zł
40 zł
35 zł
30 zł
Zarezerwuj bilet
fot. N. Wenne
powiększ

wykonawcy:

Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej
Charles Olivieri-Munroe - dyrygent
Carl Petersson - fortepian
Teresa Majka-Pacanek - chórmistrz








 



repertuar:

Robert Schumann - Introdukcja i Allegro Appassionato op. 92  
Ludwig van Beethoven - Fantazja c-moll na fortepian, chór i orkiestrę op. 80
Gustav Holst - Planety op. 32
 

Carl PETERSSON  urodził się w 1981 roku w Lund w Szwecji. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 15 lat. Studia pianistyczne ukończył w Królewskiej Akademii Muzycznej w Kopenhadze w klasie prof. Jose Ribery. W 2013 roku uzyskał stopień doktora sztuki muzycznej w krakowskiej Akademii Muzycznej pod kierunkiem prof. Marioli Cieniawy. Swoje umiejętności doskonalił biorąc udział w międzynarodowych kursach pianistycznych odbywających się w Danii, Szwecji i Izraelu. Czterokrotnie otrzymał stypendium w ramach Tel-Hai International Piano Master Classes, gdzie studiował m. in. w legendarnej klasie fortepianu prof. Pniny Salzman z Izraela.

Carl jest zwycięzcą wielu konkursów, m.in. „Isman Family Prize” w Izraelu. W roku 2009 zadebiutował w Ameryce, koncertując z West Coast Symphony w Vancouver (Kanada) oraz Carson City Symphony (USA). Artysta wielokrotnie występował jako solista oraz z towarzyszeniem orkiestr w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Chinach, Makau, Taiwanie, Hong Kongu, Danii, Polsce, Francji, Niemczech, Izraelu i Czechach. Koncertował w takich prestiżowych salach jak: the Canadian National Arts Gallery w Ottawie, the Glenn Gould Studio w CBC w Toronto, the Shanghai Oriental Arts Center w Chinach i the Kleinhans Music Hall w Buffalo w Stanach Zjednoczonych. Współpracował z takimi dyrygentami jak JoAnn Falletta, Kerry Stratton i Niklas Willén.

Artysta wydał pięć płyt, które otrzymały pozytywne recenzje w takich czasopismach muzycznych jak: The Gramophone”, „Klassikmagazin”, „Klassieke Zaken” czy„Diapason”. Carl Petersson od 2014 roku związany jest na stałe z wytwórnią Naxos/Grand Piano z którą zrealizował m.in. premierowe nagranie Koncertu fortepianowego h-moll norweskiego kompozytora Helge Evju. Koncert ten powstał w oparciu o szkice pozostawione przez Edwarda Griega do jego drugiego nieukończonego koncertu fortepianowego i stanowi niezwykle atrakcyjną pozycję w literaturze fortepianowej. W 2016 r. ukazała się kolejna solowa płyta artysty zawierająca twórczość dwudziestowiecznych Duńskich kompozytorów, a wśród nich prawykonania utworów Per Nørgårda, laureata Siemens Music Prize.

Carl Petersson równolegle z działalnością artystyczną prowadzi działalność naukowo-dydaktyczną. Od 2013 roku jest wykładowcą Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Obecnie pracuje także w Changsha Normal University, w regionie Hunan, w Chinach.

Charles OLIVIERI-MUNROE - począwszy od sezonu 2015/2016 Dyrektor Artystyczny i Główny Dyrygent Filharmonii Krakowskiej. Jednocześnie od 2011 roku piastuje stanowisko Pierwszego Dyrygenta Orkiestry Filharmonicznej Południowej Westfalii. Od 1997 roku Maestro jest także Dyrygentem Honorowym Orkiestry Filharmonii Północnoczeskiej w Teplicach, a od 2005 roku pozostaje dyrygentem gościnnym Orkiestry Festiwalu w Round Top (Teksas).
W poprzednich latach Charles Olivieri-Munroe pełnił funkcję Głównego Dyrygenta podczas Colorado Crested Butte Festival i Dyrektora Artystycznego niemieckiej Inter-Regionales Symfonie Orchester (2008), w latach 2001-2004 był Głównym Dyrygentem Słowackiej Radiowej Orkiestry Symfonicznej, a w okresie od 1993 do 1995 roku obejmował stanowisko asystenta dyrygenta Karlsbad Symphony Orchestra.

Maestro jest znany ze swojego talentu i charyzmy, międzynarodowa prasa docenia go za nowatorskie interpretacje słowiańskiego repertuaru i za wrażliwość na czystość brzmienia orkiestry. Dyrygent występował na pięciu kontynentach z najlepszymi światowymi zespołami, w tym z Izraelską Orkiestrą Filharmoniczną, Orkiestrą Filharmonii Czeskiej, Orkiestrą Symfoniczną Montrealu, Berlińską Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Filharmonii w Sankt Petersburgu, Duńską Radiową Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej w Warszawie, Królewską Orkiestrą w Brukseli, orkiestrami symfonicznymi w Budapeszcie, Toronto, Oregonie, Nowym Jorku, Sydney, Amsterdamie, Frankfurcie, Atenach, Istambule, Lizbonie, Tokio, Seulu i Santiago (Chile).
W 2001 roku dyrygent zadebiutował w operze, dyrygując Falstaffem Giuseppe Verdiego na scenie Opery Komicznej w Berlinie. Od tego czasu dyrygował Don Giovannim Wolfganga Amadeusza Mozarta w Mediolanie, Aidą Verdiego w Teatro Fenice w Wenecji na festiwalu Lago di Como, występował też w Praskiej Operze Narodowej i Praskiej Operze Państwowej. W 2010 roku objął kierownictwo muzyczne nad spektaklem Żywot rozpustnika Igora Strawińskiego, wystawianym przez Warszawską Operę Kameralną. W lutym 2014 roku poprowadził w Teatrze Antonina Dvořáka znakomicie przyjęte przez krytykę wykonanie Genowefy Roberta Schumanna.

Urodzony na Malcie, dorastał w Toronto, gdzie studiował fortepian u znakomitego pedagoga, Borisa Berlina, w Królewskim Konserwatorium Muzycznym i na Uniwersytecie w Toronto. Trzykrotnie został laureatem stypendium rządowego w Ontario, które pozwoliło mu wyjechać na studia dyrygenckie do Akademii Muzycznej im. L. Janáčka w Brnie, gdzie uczył się pod kierunkiem Otakara Trhlika. Pracował również pod okiem Jiri Belohlavka i odbył dwa kursy wakacyjne w L’Accademia Musicale Chigiana w Sienie, gdzie miał okazję współpracować z takimi profesorami jak Ilia Musin i Yuri Temirkanov. W 1997 roku Charles Olivieri-Munroe odebrał grant w wysokości 20 tysięcy dolarów od Rady Sztuki Kanady. Jego kariera dyrygencka została rozpoczęta przez pasmo zwycięstw w międzynarodowych konkursach, na czele z pierwszą nagrodą na Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym Praska Wiosna w 2000 roku, gdzie otrzymał także nagrodę wytwórni Supraphon Records, jak również nagrody Miasta Praga i Czeskiego Radia.

W 2013 roku dyrygent odebrał nagrodę Asian Pacific Brand Foundatuion, której laureatami byli przed nim m. in. Hillary Clinton, Nelson Mandela, Steve Jobs, Michael Schumacher i Mark Zuckerberg.
Charles Olivieri-Munroe nagrywa dla takich wytwórni jak SONY, RCA, Red Seal, NAXOS, SMS Classical i Naïve Records.

 




Beethoven – Schumann – Holst
Byli twórcami-wizjonerami. Ludwig van Beethoven otworzył muzykę na horyzonty brzmieniowe, nieznane czasom oświecenia. Robert Schumann, marzyciel-romantyk i niespełniony pianista, rozwinął technikę fortepianową w służbie intensywnej ekspresji. Gustav Holst rozbudził kosmologiczną wyobraźnię pokolenia Gwiezdnych wojen

Fantazja c-moll op. 80 Ludwiga van Beethovena, ukończona w roku 1808, przynosi połączenie koncertu z kantatą: przeznaczona została na fortepian, chór i orkiestrę. Ma postać dwuczęściową, w której muzyka rozwija się na bazie tematu nasuwającego skojarzenia z Odą do radości z IX Symfonii. Temat ten pochodzi z wczesnej Beethovenowskiej pieśni Gegenliebe (‘Odwzajemniona miłość’) do wiersza Gottfrieda Augusta Bürgera, niemieckiego poety z okresu Burzy i Naporu. Muzyka Fantazji oddaje dynamizm stylu jej twórcy: liryka spotyka się tu z dramatem, a popisowa gra pianisty z orkiestrą przemienia w uwznioślony śpiew chóru.  

Introdukcja i Allegro appasionato op. 92 Roberta Schumanna, po raz pierwszy wykonane w Lipsku w 1850 roku, otrzymały podtytuł Konzerstück. Kompozycja powstała z inspiracji heroiczną poezją Lorda Byrona. Żywioł eroico dochodzi do głosu w jej części drugiej, Appassionato, w narrację której wplecione zostały nawet Beethovenowskie motywy losu. Introdukcja nastraja na charakter quasi-improwizacyjny, odsyłający do techniki preludiowania. Muzyka Schumanna przynosi kontrasty, jak w życiu kompozytora, który dźwiękami chciał pisać swoją biografię.

Części suity Planety Gustava Holsta, komponowanej w latach 1914-1916, noszą nazwy pochodzące z Układu Słonecznego: Mars (zwiastun wojny), Wenus (zwiastun pokoju), Merkury (skrzydlaty posłaniec), Jowisz (zwiastun radości), Saturn (zwiastun starości), Uran (mag-czarodziej) i Neptun (mistyk); ta ostatnia, siódma część z udziałem także chóru. Muzyczne reprezentacje charakterów planet mogą zostać odczytane jako metafory kolejnych stadiów życia człowieka czy jego stanów emocjonalnych. Zgodnie z filozofią Dalekiego Wschodu, którą fascynował się Holst, w każdym z nas skomprymowane zostało uniwersum ogólne. A zatem: tak w górze (kosmos), jak i na dole (człowiek).

Małgorzata Janicka-Słysz



Wersja do druku
Tworzenie stron - Fabryka Stron Internetowych Sp. z o.o. CMS - FSite

© Filharmonia Krakowska 2010

Przez dalsze aktywne korzystanie z naszego Serwisu (scrollowanie, zamknięcie komunikatu, kliknięcie na elementy na stronie poza komunikatem) bez zmian ustawień w zakresie prywatności, wyrażasz zgodę na przetwarzanie danych osobowych przez Filharmonię Krakowską im. Karola Szymanowskiego do celów marketingowych, w szczególności na potrzeby wyświetlania reklam dopasowanych do Twoich zainteresowań i preferencji w serwisach Filharmonii Krakowskiej i w Internecie. Pamiętaj, że wyrażenie zgody jest dobrowolne, a wyrażoną zgodę możesz w każdej chwili cofnąć. dowiedz się więcej. Chcemy, aby korzystanie z naszego Serwisu było dla Ciebie komfortowe. W tym celu staramy się dopasować dostępne w Serwisie treści do Twoich zainteresowań i preferencji. Jest to możliwe dzięki przechowywaniu w Twojej przeglądarce plików cookies i im podobnych technologii. Informujemy, że poprzez dalsze korzystanie z tego Serwisu, bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki, wyrażasz zgodę na zapisywanie plików cookies i im podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na korzystanie z informacji w nich zapisanych. Ustawienia w zakresie cookie możesz zawsze zmienić.Akceptuję